UMIT-C

Wat een mooi begin van de dag: opnames voor een clip met Umit-C. Door het noodweer van afgelopen nacht en de bijbehorende treinstoringen was de filmploeg flink vertraagd en dus hadden we tijd om elkaar wat beter te leren kennen, voordat de shoot zou beginnen.

Het werd een van de mooiste momenten tijdens deze verkiezingscampagne. Wie nu nog durft te zeggen dat jongeren zich tegenwoordig niet interesseren voor een betere wereld, krijgt het met mij aan de stok: UMIT-C  zet zich daar via zijn raps voor de volle 100% voor in. Hij volgt het nieuws op de voet, zowel in eigen wijk of buurt (“niet Brussel maar de buurt is de basis”), in Nederland en eigenlijk in de hele wereld.

Overal waar hij onrecht tegenkomt, of het nu de verschrikkingen in Rwanda waren of de verharding in de Nederlandse samenleving, gaat hij er tegenaan. Op zijn eigen manier, met muziek en vooral met hele krachtige teksten. Geen scheldwoorden en geen rap-battles, maar raps die je pakken en die je zelf tot nadenken aanzetten.

Wat een eer dat hij op de gedachte kwam om ook voor de SP een rap te maken: “niet Brussel maar de buurt is de basis”. Als je de rap een paar keer hebt gehoord, blijft dit in je hoofd zitten. Er staat al een eerste versie op youtube, de definitieve versie volgt snel, hopelijk morgenavond al, met een nog betere beat en met beelden uit Brussel en Rotterdam. Beter dan in welke verkiezingstoespraak ook komt in de rap naar voren waarom de SP nou toch minder Brussel wil. Het gaat ons om de menselijke maat, om het kleine en kwetsbare. Of het nu de werknemer is die ontslagen wordt, loon moet inleveren, zoals bij de post, of de mensen die vrezen voor hun pensioen. De thuiszorgwerker die opeens in een commercieel bedrijf belandt. Of de mensen in de buurt die hun huizen gesloopt zien worden om plaats te maken voor huizen voor de rijken, omdat woningcorporaties opeens ook commerciële activiteiten moeten opzetten.

foto: Ivar Hoekstra

Wat een verschil met het 1 op 1 debat dat ik gisteravond in De Balie voerde met Hans van Baalen. Toen ik hem wees op de gevolgen van de doorgeslagen marktwerking voor de mensen bij TNT en andere postbedrijven, kon hij alleen reageren door te wijzen op de situatie in de voormalige Sovjet-Unie. Alsof je het ene extreem alleen kunt vervangen door het andere extreem: natuurlijk wil de SP geen planeconomie. Wel willen we graag onze publieke voorzieningen terug. Zodat postmedewerkers weer een eerlijk loon krijgen, net zoals de managers die nu nog steeds grotendeels ontzien worden.

De VVD is zo verblind door de marktideologie dat ze mensen alleen nog maar als producenten en consumenten kunnen zien. En daarmee gaat onze samenleving langzaam maar zeker naar de knoppen: als er geen solidariteit meer is tussen mensen en alles wordt gegoten in zakelijke relaties, dan eindigen we in een keiharde maatschappij. Een maatschappij waar iedereen voor zichzelf knokt en waar vrijwilligerswerk alleen nog maar interessant is om je netwerk te verbreden.

Ik ben voor een maatschappij van de menselijke maat: met bedrijven waar werknemers met respect behandeld worden en waar graaiende ‘topmanagers’ geen kans krijgen. In kleine ondernemingen zie je dat, in de grote bedrijven veel minder of helemaal niet. Met scholen waar de leerlingen elkaar nog kennen en die geen fabrieken zijn geworden. En met rappers die uit puur idealisme hun teksten op muziek zetten. Dank je wel, UMIT-C, deze campagne is dankzij ontmoetingen met mensen zoals jij een feest! 

>> Bekijk de clip