De Europese verkiezingen als show

Gisteren presenteerde Met het Oog op Morgen de uitkomsten van een nieuw onderzoek: als je iets Europees programmeert, zappen de kijkers massaal weg. Dat geldt zelfs voor het Journaal…

Europa is saai. Er kunnen geen ministers weggestuurd worden, en als er Europarlementariërs boos de zaal verlaten, is er geen hond die dat in de gaten heeft (ze zitten er namelijk toch bijna nooit allemaal). Er is wel veel propaganda over Europa maar weinig boeiende informatie.

Laat ik nou eerst voor de verandering eens een beetje aardig zijn voor Brussel: uit ervaring weet ik dat de besluiten daar vaak over enorm technische onderwerpen gaan. Als ik hier een verhaal zou houden over de ins- en outs van het visserijbeleid, of het mandaat van Europol, leest geen hond dit. Toch zijn dat niet eens onbelangrijke onderwerpen.  We hebben een Europees visserijbeleid en hoewel dat wat ons betreft samen met het landbouwbeleid op de schop moet, het is voor iedere belastingbetaler en natuurlijk voor de vissers en de agrariërs zelf wél enorm belangrijk wat daarmee gebeurt. En de besprekingen over het mandaat van de Europese Politieorganisatie (die overigens in Den Haag is gevestigd) hebben alles te maken met de vraag hoeveel macht we van de nationale politie- en justitiediensten willen overdragen aan Brussel. Hoe groter het mandaat van Europol, hoe kleiner de macht van Nederland. De VVD wil een Europese FBI: zo’n voorstel komt er meestal niet onder die naam doorheen, maar door het mandaat van Europol stukje bij beetje op te rekken, kom je er feitelijk op uit. En we zitten niet te wachten op nog zo’n Europese politieorganisatie erbij, naast de regionale en landelijke politiediensten in Nederland.

Het gaat dus wel ergens over, ook al klinkt het allemaal bijzonder technisch en oninteressant.  Soms krijg ik overigens wel eens de indruk dat er ook partijen zijn die juist helemaal niet willen dat we het als gewone burgers allemaal snappen. De mist die is opgetrokken rondom de inhoud van het Verdrag van Lissabon, dat opeens heel anders zou zijn dan de Europese Grondwet, is daar een goed voorbeeld van. Terwijl zelfs de ontwerper van de Grondwet, de Franse ex-president Giscard d’Estaing zei dat het Verdrag van Lissabon alle elementen van de Grondwet bevatte behalve de vlag en het volkslied. Het is dan pure volksverlakkerij om als kabinet te stellen dat een nieuw referendum niet nodig is, omdat het om iets heel anders gaat dan de Grondwet…

Maar nu uit sommige onderzoeken blijkt dat er misschien nog minder mensen naar de stembus gaan dan 5 jaar geleden, probeert iedereen Europa toch weer dichter bij de kiezer te brengen. Een beetje laat en de media zitten met een groot probleem. Ze wringen zich in allerlei bochten: Eén methode is de kandidaten te laten deelnemen aan quizzes. Het gaat dan o.a. om vragen zoals wie de eerste voorzitter van het Europees Parlement was. Eerlijk gezegd ben ik daar de afgelopen tijd niet erg mee bezig geweest. Ik geloof niet dat het voor de politieke keuzes waar we nu voor staan (meer of minder Brussel, neoliberaal of sociaal) erg belangrijk is. Maar goed, het idee van een quiz klinkt leuk en voor wie wil, hebben wij er ook een gemaakt. En daarin geen vragen die er niet toe doen…

Een andere methode maakte ik gisteravond mee in De Melkweg. Je organiseert een feestje met een paar goeie live bands en daaraan voorafgaand een afvalrace tussen lijsttrekkers. Dat werkt aldus: je vraagt alle lijsttrekkers hun aanhang mee te nemen (is altijd leuk voor de omzet want die aanhang moet natuurlijk wel gewoon de toegangsprijs betalen) en de lijsttrekker voor wie het hardst wordt geklapt, mag door naar de volgende ronde. Het lukte me net niet: D66 had net iets meer klappers in de zaal dan de SP, hoewel gelukkig ook de SP goed was vertegenwoordigd. Maar wie bereik je daarmee? Natuurlijk, alleen de mensen die toch al met politiek bezig zijn en zo aardig zijn hun lijsttrekker een hele avond te ondersteunen. Niet tante Nel van driehoog achter dus.

Het blijft dus tobben voor de media. Zelf zie ik maar één oplossing en dat is méér SP en minder Brussel: met hoe meer Europarlementariërs we straks zijn, en daarmee met hoe meer fractiemedewerkers, des te meer we de komende jaren werk kunnen maken van het vertalen van wat we in Brussel en Straatsburg tegenkomen naar Nederland. Ik zie het als onze plicht om iedereen in Nederland uit te leggen wat voor consequenties sommige belangrijke besluiten voor ons hebben. Dus geen Brussels jargon, maar klare mensentaal. Neem de patiëntenrichtlijn. Die naam alleen al klinkt saai, nietwaar? Maar als ik er dan bij zeg dat het mogelijk is dat in dat voorstel wordt geregeld dat je voor de ene operatie door je zorgverzekeraar naar Hongarije wordt gestuurd en voor de andere naar Portugal, omdat operaties daar goedkoper zijn, dan wordt opeens duidelijk dat die Brusselse brij ongelofelijk belangrijk voor ons allemaal is. Als we vervolgens voldoende mensen weten te mobiliseren en een discussie in zowel de Tweede Kamer als in Brussel daarover krijgen, dan denk ik niet dat er veel mensen zullen wegzappen.

Nog een reden dus om SP te stemmen….

>> Doe de quiz!